نظریه چندعاملی بیانگر این ایده است که در بروز حادثه ممکن است عواملی گوناگون موثر باشند. به گونه ای که هر علت، خود نتیجه چند علت دیگر است و برهم کنش مجموعه این علل موجب بروز حادثه می شود. این برهم نهی عوامل در محل نقاط و یا مقاطع حادثه خیز بیشتر اتفاق می افتد. آمار بالای تلفاتی که در محل پل ها به وقوع پیوسته است، موجب آن شده که اکنون پل ها جزء نقاط حادثه خیز راه ها به شمار آیند. اگر در مکان یابی یک پل با محدودیت مواجه بوده و انسجام لازم با کل مسیر راه حفظ نشود، محل پل ناامن قلمداد می شود هر چه این محدودیت به لحاظ هندسی به دنبال شرایط نامناسب توپوگرافی در مسیر یک راه بیشتر باشد، توجه به عوامل ثانویه ایمن سازی در محل پل، یعنی استفاده از علایم و تجهیزات ایمنی به منظور کاهش عوامل و عواقب خطر ضرورت می یابد. به دنبال حادثه تصادفی در محل پلی در محور شیراز- کازرون، با واژگونی یک دستگاه اتوبوس بالغ بر 14 نفر کشته شدند. عواملی که در پی هم منجر به این حادثه شده، مورد بررسی قرار گرفته است. ضرورت بررسی و توجه به علل وقوع چنین حوادثی آنجا اهمیت دارد که ممکن است در هر موقعیت دیگری به صورت های متفاوت تکرار شده و عواقب ناگواری بوجود آورند. از طرفی توجه به مبحث خطرشناسی را برجسته می کند. اگر بتوان یک یا چند عوامل را حذف کرد از ترکیب عوامل جلوگیری شده احتمال شکل گیری حادثه بعدی کاهش می یابد. در واقع، علت حادثه، آن چیزی است که هرگاه اصلاح یا برداشته شود، موجب پیشگیری از بروز حادثه و یا دست کم کاهش پیامدهای آن می شود.

یکی از چالش های مهم در ایمنی راه، بروز حملات ناتوانی ناگهانی در حین رانندگی می باشد. تخمین احتمال وقوع و پیامد وقوع حملات، از نکات مهم در مورد سلامت شغلی رانندگانی است که بدلیل بیماری، پتانسیل بالقوه رخداد حملات ناتوانی ناگهانی را دارند. به عبارتی تعیین اینکه به دنبال وقوع حمله ناتوانی ناگهانی در حین رانندگی به چه میزان احتمال وقوع تصادف وجود دارد و یا شناخت انواع شرایط پزشکی که می توانند باعث حملات ناگهانی شده و اینکه این بیماری ها فرصت کافی جهت هدایت ایمن خودرو به کنار جاده را به راننده می دهد یا نه، از نظر ارزیابی تناسب شغلی رانندگان پراهمیت می باشد. در این مطالعه جهت پاسخ به این سوال که متعاقب رخداد ناتوانی ناگهانی در رانندگان امکان هدایت خودرو به کنار جاده وجود دارد به جستجوی مطالعات در پایگاه های اطلاعاتی معتبر Embase, UpToDate, PubMed, Medline (Ovid), Scopus و web of Science پرداخته شد. انواع بیماری ها از جمله بیماریهای قلبی (مانند انفارکتوس میوکارد، آریتمی و. . . )، سکته های مغزی، صرع، دیابت و. . . می توانند در حین رانندگی با حملات ناتوانی ناگهانی همراه باشند. البته در بیشتر مواقع راننده فرصت کافی جهت هدایت خودرو به کنار جاده را پیدا می کند. هر چند که برخی شرایط پزشکی مانند سنکوپ این فرصت را برای راننده فراهم نکرده و می تواند پیامد ناگوار متعاقب این حملات را در رانندگان ایجاد کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در سیستم حمل و نقل ریلی، گذرگاه های ریلی - جاده ای از نظر ایمنی به عنوان یک نقطه بحرانی و در سیستم جاده ای به عنوان یک مکان دارای شرایط خاص مانند پل و تونل، شناخته می شوند. بررسی ها نشان می دهند هر چند تعداد تصادفها در گذرگاه ها نسبت به دیگر نقاط جاده ای در ایران کم است، اما نسبت به تعداد گذرگاه ها و نیز نسبت به سوانح راه آهن بسیار بالا است. شناسایی گذرگاه های پرخطر به منظور بهسازی سریع و تخصیص بهینه منابع و امکانات محدود، راهکاری اساسی برای کاهش اثرات زیانبار تصادفات است. استفاده از مدل های آماری که بر اساس مشخصات ترافیکی، هندسی و تاریخچه وقوع تصادفات ساخته می شود، یکی از روش های شناسایی نقاط حادثه خیز است. با وجود ایجاد چنین مدل هایی برای دیگر نقاط مانند پل و تقاطع جاده ای تاکنون مدل پیش بینی فراوانی وقوع تصادف مخصوص گذرگاه های راه آهن ایران تهیه نشده است. در این مقاله با استفاده از اطلاعات مشخصات ترافیکی و هندسی گذرگاه ها و تصادفات واقع شده در آنها در فاصله سال های 1381-1385 با بکاربردن رگرسیون خطی تعمیم یافته، مدل پیش بینی فراوانی وقوع تصادف تهیه شده است. حجم ترافیک جاده ای و ریلی، وجود راهبند، موقعیت گذرگاه، سرعت قطارها و نوع روسازی جاده مشخصه هایی هستند که از نظر آماری معنی دار بوده و در مدل ارائه شده وارد شده است. با توجه به ضرایب به دست آمده برای هر مشخصه و تغییرات احتمالی در آینده می توان نمایی از وضعیت ایمنی هر گذرگاه در نظر گرفت. استفاده از این مدل به منظور اولویت بندی ایمن سازی گذرگاه ها، پیش بینی وضعیت آینده هر گذرگاه با تغییر شرایط گذرگاه، تخصیص منابع و ... در راه آهن کشور پیشنهاد می شود.

ایمنی خودروها یکی از مجموعه عوامل موثر در جلوگیری از تصادف های جاده ای هستند. که به دو بخش ایمنی فعال و غیرفعال تقسیم می شوند. کمربند ایمنی از زمره این نوع تجهیزات به شمار می رود. یک چهارم مرگ و میرهای ناشی از جراحات به خاطر جراحات ترافیک جاده ای است. بالاترین میزان جراحات از بین کاربران جاده های خطرناک، در کشورهای در حال توسعه اعلام شده است. عدم استفاده از کمربند ایمنی یکی از دلایل اصلی ترافیک و مرگ و میر ناشی از ترافیک می باشد. امروزه در بیش از 25 کشور جهان قوانینی مربوط به بستن کمربند ایمنی وجود دارد. این قوانین الزامی باعث شده است آمار بستن کمربند ایمنی از 20-25 درصد به رقمی در حدود 60-90 درصد برسد. در دانش تروما یکی از دلایل اصلی جراحات غیرعمدی، تصادف های جاده ای است و کمربند ایمنی یکی از ابزارهای مهم در پیشگیری از این آسیب جسمانی به شمار می رود.در این مقاله با تمرکز بر نقش تاثیر کمربند ایمنی در پیشگیری از آسیب های غیر عمدی تروما، میزان پیشگیری را در تصادف های جرحی و فوتی ارزیابی می کند. این مقاله بر اساس یک مطالعه موردی درباره تصادف های رخ داده در جاده های ایران در سال 1385 با اندازه 343 هزار و 82 فقره است. برای گردآوری اطلاعات از منابع داده های کام 114 که دادگان تصادف های جاده ای محسوب می شود استفاده شده است. داده های مورد استفاده بر اساس اطلاعات کروکی افسران کارشناس تصادف به دست آمده است. یافته های تحقیق نشان دادند که نسبت استفاده از کمربند ایمنی در بین رانندگان و سرنشینان متفاوت است. این نسبت در بین رانندگان 81 تا 91 درصد و در بین سرنشینان خودرو 34 تا 44 درصد می باشد. 95 درصد از کسانی که از کلاه و کمربند ایمنی استفاده کرده اند، صدمه ندیده اند این در حالی است که 37 درصد از کسانی که از کلاه و کمربند ایمنی استفاده نکرده اند هنگام تصادف مصدوم شده اند. به طور کلی کمربند ایمنی حدودا باعث کاهش 18 درصدی مصدومیت افراد شده است. از بین کسانی که کمربند ایمنی بسته اند تنها 2 درصد از ناحیه سر و گردن دچار آسیب شده اند این در حالی است که از کسانی که دچار مجروحیت می شوند 54 درصد احتمال آسیب از ناحیه سر و گردن می باشد. از طرفی از بین کسانی که کمربند ایمنی نبسته اند در حدود 30 درصد از ناحیه سر و گردن دچار آسیب شده اند در حالی که کسانی که دچار مجروحیت شده اند 82 درصد احتمال آسیب از ناحیه سر و گردن می باشد.

سابقه و هدف: مراسم اربعین حجم ترافیک جاده های استان کرمانشاه را افزایش داده است بنابراین تحلیل تصادف ها می تواند سیاست گذاری و برنامه های پیشگیری حوادث ترافیکی را ارتقاء دهد. هدف این مطالعه تحلیل حوادث ترافیکی جاده های برون شهری استان کرمانشاه با استفاده از GIS در سفرهای اربعین بود. روش بررسی: مطالعه به صورت توصیفی-تحلیلی در سال 1398 و در محیط نرم افزار ArcGIS10. 6 انجام گردید. مطالعه در سه فاز جمع آوری داده ها، آماده سازی پایگاه داده و تحلیل داده ها انجام شد. در فاز اول لایه های وکتوری مطالعه ایجاد و داده های تصادف های سال 1397 از پلیس راهور جمع آوری شدند، سپس داده های تصادف های مربوط به ایام اربعین (27/07/1397 الی 11/8/1397) از این مجموعه استخراج شدند. در فاز دوم نقشه محیط مطالعه به ArcGIS 10. 6 وارد و لایه های وکتوری و جداول توصیفی آنها ایجاد شدند. فاز سوم، تحلیل داده ها جهت شناسایی علت، نوع و حالت تصادف ها، نقاط حادثه خیز و توزیع تصادف انجام شد. نتایج: در ایام اربعین سال 1397 تعداد 149 تصادف اتفاق افتاده بوده که در نتیجه آن 20 فوتی و 129 جرحی داشت. تصادف خودروهای شخصی با 110، برخورد چند وسیله با 65 و تجاوز از سرعت مطمینه با 54 مورد بیشترین نوع وسیله، حالت و علت تصادف ها بودند. نتیجه گیری: تردد زیاد وسایل نقلیه در ایام اربعین نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد. بنابراین بهبود زیرساخت ها باعث بهبود وضعیت تردد و کاهش حوادث ترافیکی می گردد. همچنین توزیع مناسب منابع و تسهیلات، امدادرسانی و پاسخگویی سریع در مسیرهای تردد اربعین بسیار ضروری است.

هدف این تحقیق دستیابی به الگوی پراکنش زمانی تصادف های جاده ای در آزادراه کرج- قزوین، از محورهای پرترافیک نزدیک پایتخت است. با پیش بینی زمان نسبی وقوع تصادف ، امکان برنامه ریزی صحیح برای کاهش هزینه های ناشی از آن تا حدی فراهم می آید. این پژوهش از نوع کاربردی با رویکرد کمّی است که به دلیل حجم اطلاعات، از روش های داده کاوی مبتنی بر روش کریسپ برای تحلیل داده ها و از آزمون همبستگی متغیرهای اسمی برای تعیین همبستگی استفاده شده است. منبع داده ها گزارش تصادف های پلیس راهور فراجای استان قزوین در محور کرج- قزوین است. جامعۀ آماری تحقیق، اطلاعات همۀ تصادف های این محور است که به دلیل بزرگی بیش از اندازه، محدودۀ ده سالۀ 1399-1390 به عنوان نمونه بررسی شده است. براساس نتایج آزمون همبستگی متغیرهای اسمی لمبدا در سطح معناداری 05/0 بین فصل رخداد تصادف های جاده ای، روز و ساعت تصادف ها همبستگی وجود دارد؛ همچنین یافته های مرتبط با الگوریتم جی48 نرم افزار داده کاوی وکا نیز الگویی از ارتباط این سه متغیر ارائه کرد که براساس آن می توان پراکنش زمانی تصادف های جاده ای در آزادراه کرج- قزوین را پیش بینی کرد. نتایج نشان داد که در هر یک از فصول سال احتمال پراکنش زمانی رخداد تصادف ها به تفکیک روز و ساعت وقوع متفاوت خواهد بود؛ یعنی در هر فصل احتمال رخداد تصادف در روزهای مختلف و ساعت های خاص آن بیشتر خواهد بود. همچنین به وسیلۀ الگوی ارائه شده امکان تعیین روزها و ساعات تصادف ها ممکن خواهد بود و به این ترتیب می توان حدس زد که در فصل بهار، در ساعات صبح، چه روزهایی بیشتر تصادف رخ خواهد داد و به همین ترتیب برای فصول، ساعات و روزهای دیگر نیز الگو پیش بینی را ممکن می کند. این مقاله در هدف، روش و نوع تحلیل داده ها براساس داده کاوی و پیش بینی احتمال رخداد تصادفات دارای نوآوری است و پیش از این تحقیقی از این دست انجام نگرفته است.